Обсуждение статьи "ГРИГОРИЙ ПАНЕДСКИЙ"

Олексій Тре
пользователь
УПЦ МП

Сообщений: 1320
Дата регистрации: 03.04.2013
Патмиако и Панед
03.02.2019 13:17:06

> Память святого Григория помещена в кодексе Патмиако 266

Им. в виду Патмосский кодекс (список) типикона Великой Церкви (Patmiacus 266, патмосская рукопись No 266 по каталогу директора афинской библиотеки И. Сакеллиона).

> Он назван епископом Панидским (Ἐπίσκοπος Πανήδου), однако Панидская епархия нигде не упоминается, возможно, это ..

[Цитата]: Память святителя Григория, епископа Панедского, исповедника [1]

[Сноска 1] Панед, или Паний (ранее Феодосиополь), - епархия, подчинявшаяся Ираклии Фракийской. Она находилась на берегу Мраморного моря и в конце XII в. была объединена с епархией Редеста. Св. Григорий, вероятно, был противником иконоборчества в IX в. Эта память содержится в византийских Синаксарях. В Месяцеслов Русской Православной Церкви данная память не включена.

Источник: Память святителя Григория, епископа Панедского, исповедника // Макарий Симонопетрский, иеромонах. Синаксарь: Жития святых Православной Церкви: В 6 т./ Адаптир. пер. с франц. Т. 6 (июль - август). М.: Сретенский монастырь, 2011, С. 256-257

UPs: безыменная статья на ПЭ: http://www.pravenc.ru/text/166543.html ("Поскольку Панидская епископия неизвестна"). Забавно, крепость Панед (Панид) фигурирует во время восстания Фомы Славянина (например, в письме императоров КПольских Михаила II и Феофила к императору Людовику "Благочестивому", 10 апреля 824 г.) ...

Ответить
Александр Иванов
администратор
православный, РПЦ

Сообщений: 3737
Дата регистрации: 17.01.2005
Re: Патмиако и Панед
03.02.2019 16:46:17 в ответ на "Патмиако и Панед" (Олексій Тре)

Спасибо за уточнения и дополнения!

Ответить
Олексій Тре
пользователь
УПЦ МП

Сообщений: 1320
Дата регистрации: 03.04.2013
Re: Патмиако и Панед
03.02.2019 17:45:59 в ответ на "Re: Патмиако и Панед" (Александр Иванов)

> Однако Панедская епископия неизвестна

Упрямству .. бой (кому неизвестна?). В поздний византийский (да и в османский) период город Панион назывался Panidos (греч Πάνιδος, турецкий: Banıdoz, http://books.google.com/books?id=6eTXZLwaWr4C&pg=PA646 ). Ряд свинцовых печатей 9-12 веков свидетельствуют о существовании епископов с титулом Пане/идский, вот их имена: Акиндин, Иоанн и Павел (см. http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.195...850 ; http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.195...063 ; http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.1958.106.273 ) ..

Ответить
Александр Иванов
администратор
православный, РПЦ

Сообщений: 3737
Дата регистрации: 17.01.2005
Re: Патмиако и Панед
03.02.2019 18:11:19 в ответ на "Re: Патмиако и Панед" (Олексій Тре)

> > Однако Панедская епископия неизвестна
> Упрямству .. бой (кому неизвестна?). В поздний византийский (да и в османский) период город Панион назывался Panidos (греч Πάνιδος, турецкий: Banıdoz, http://books.google.com/books?id=6eTXZLwaWr4C&pg=PA646 ). Ряд свинцовых печатей 9-12 веков свидетельствуют о существовании епископов с титулом Пане/идский, вот их имена: Акиндин, Иоанн и Павел (см. http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.195...850 ; http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.195...063 ; http://www.doaks.org/resources/seals/byzantine-seals/BZS.1958.106.273 ) ..

Спасибо, теперь понятнее. Но Павел вроде уже не титуловался Панидским? "Paul bishop of Panion"

Ответить
Олексій Тре
пользователь
УПЦ МП

Сообщений: 1320
Дата регистрации: 03.04.2013
Re: Патмиако и Панед
03.02.2019 19:29:09 в ответ на "Re: Патмиако и Панед" (Александр Иванов)

> Спасибо, теперь понятнее. Но Павел вроде уже не титуловался Панидским? "Paul bishop of Panion"

Не знаю, "только так теплоход назывался" (™) после Константина Багрянородного (из истории беженцев, http://www.academia.edu/23807074/ ):

Το όνομα Πάνιο (Θράκης) αναφέρεται για πρώτη φορά στην ιστορία, την περίοδο του 188-138 π.χ. και σταθμίο (υγρόμετρο) που βρέθηκε στο Πάνιο και φέρει τα στοιχεία ΠΑΝ και στο κάτω μέρος Δ, προφανώς αναγράφει ΠΑΝΙΟΝ ΔΗΜΟΣΙΟΝ και του οποίου ο παλαιογραφικός χαρακτήρας ανάγεται μέχρι τα μέσα του 1ου π.χ. αιώνα, παρουσιάζει για πρώτη φορά το όνομα Πάνιο σε αρχαίο εύρημα. Κάποιοι αναφέρουν ότι το Πάνιο ίσως να είχε και άλλο όνομα, πιθανώς ως Ν. Τείχος, και από τον Βασιλιά της Συρίας Αντίοχο τον Γ΄ μετονομάστηκε σε Πάνιο, σε ανάμνηση και προς τιμήν της μεγάλης του νίκης στο Πάνιο της Συρίας [14]. Άλλοι θέτουν την εκδοχή το όνομα να προέρχεται από το όνομα του θεού Πάνα [15]. Σχετικά με την εξέλιξη του ονόματος από Πάνιο κατά τον 2ο π.χ. αιώνα, σε Panium κατά τους ρωμαϊκούς χρόνους, σε Πανώνιο κατά την εποχή του Κωνσταντίνου του Πορφυρογέννητου και σε Πάνιδο αργότερα, δεν έχει προσδιοριστεί χρονικά η προσθήκη του γράμματος Δ και η ονομασία του σε Πάνιδο, Πάνδιο, Πάναδο και Βάναδο ακόμα κατά τη χάρτα του Ρήγα Φερραίου (1917) και Βάνιαδο κατά τον αρχαιολόγο Viquesnel, όπως δημοσιεύεται στο χάρτη της περιηγήσεως του στη Θράκη το 1854 [16]. Οι Τούρκοι από το 1923 το έχουν μετονομάσει σε BARBAROS, προς τιμήν του ονομαστού πειρατή και εθνικού τους ήρωα των θαλασσών Χαϊρεντιν Βαρβαρόσσα.

[14] Περισσότερα περί της υπόθεσης για άλλο όνομα του Πάνιο ως Ν. Τείχος στο βιβλίο του Παπαζώης Τριαντ. (1998). Το Αρχαίο Πάνιο (Πάνιδο) Ανατ. Θράκης. Μέλισσα. Θες/νίκη. Σελ. 10-11.
[15] Περισσότερα περί της εκδοχής για την προέλευση από το θεό Πάνα στο βιβλίο του Παπαζώης Τριαντ. (1998).
Το Αρχαίο Πάνιο (Πάνιδο) Ανατ. Θράκης. Μέλισσα. Θεσσαλονίκη. σελ. 13.
[16] Παπαζώης Τριαντ. (1998). Το Αρχαίο Πάνιο (Πάνιδο) Ανατ. Θράκης. Μέλισσα. Θεσσαλονίκη. σελ. 18

UPd: [На заметку]: Janin Raymond, La hiérarchie ecclésiastique dans le diocèse de Thrace // Revue des études byzantines Année 1959 17 pp. 136-149: http://www.persee.fr/doc/rebyz_0766-5598_1959_num_17_1_1202

Le Synecdemos de Hiéroclès (6314b-6343), lui attribue quatorze villes : Héraclée-Périnthos (Eregli), métropole, Eudoxiopolis ( = Sélym- bria, Silivri), Arcadiopolis (Lule Burgas), Bizya (Vizye), Panion (Panidos, Barbaros), Oron (près du cap Kocaburnu?), Callipolis (Gallipoli, Gelibolu), Morizos (près de Çataltepe?), Siltike (Siltiköy?), Sausadia ou Sanadia (Urce près de Kavak?), Aphrodisias (Evrese, Avrasa), Apros (Kermian) et Coelia ou Coelè (Kilitbar).

D'après une coutume ancienne et qui semble particulière à la province, divers évêques gouvernaient deux ou trois diocèses. On le sait par la supplique adressée au concile d'Ëphèse (431) par Euprepius de Bizya et Arcadiopolis et Cyrille de Coelè demandant que l'assemblée voulût bien sanctionner cette tradition pour empêcher Fratilas, métropolite d'Héraclée, passé aux nestoriens, d'ordonner des évêques dans les diocèses qui n'en étaient pas pourvus. Le document montre Héraclée uni à Panion, Bizya à Arcadiopolis, Coelè à Callipolis, Sausadia à Aphrodisias. Le concile décida que cette coutume devait être maintenue (1). Malgré cette approbation officielle, la tradition disparut peu à peu, comme on le voit par les Notices épisco- pales. Celle du pseudo-Épiphane, vers 650, signale cinq archevêchés autocéphales (2) et cinq évêchés suffragants (3). Les premiers sont : Bizya, Arcadiopolis, Sélymbria, Aproi et Drizipara (Karistiran). Les évêchés sont : Panion, Callipolis, Chersonese (près d'Hexamil au nord de la presqúîle de Gallipoli), Kylaou Coelè et Rhedestos (Rodosto, Tekirdagh). On s'étonne de ne pas voir figurer Aphrodisias qui avait déjà un évêque en 451 et qui n'avait certainement pas disparu. La Notice de Léon le Sage, au début du xe siècle, ne comprend pas moins de six archevêchés autocéphales et de quinze évêchés suffragants. Les archevêchés sont : Bizya, Arcadiopolis, Sélymbria, Mésénè (autre nom de Drizipara), Garella (Karayli?) et Dercos (Tercos) (4). Apros ou Aproi manque pour une cause inconnue, mais il reparaît sous Jean Tzimiscès, soixante ans plus tard (5); il est même métropole, la dernière sur 83 (ou 86), sous Manuel Comnène (6). Les évêchés sont :Théodoropolis (?) (1), Medeia (Midye), Rhedestos, Panion, Chersonese, Callipolis, Chariopolis (Haryabolu), Chalcis (Inecik), Ser- gentzè (Istranca), Daonion (Eski-Eregli), Madytos (Maydos, Eceabat), Pamphilos (Pavloköy?), Lizicos (?), Métrae (Çatalca) et Tzouroulon (Tçorlu) (2). Vers 1022-1025, Hexamilion est signalé comme sufïragant d'Héraelée (3); en réalité c'est l'évêché connu jusque-là sous le nom de Chersonnèse. Sous Manuel Comnène (1143-1180), Madytos et Sélymbria sont métropoles sans sufïragants (4). Sous Andronic III, il y a, en dehors d'Héraelée, cinq métropoles : Apros, Madytos, Arcadiopolis, Sélymbria et Ganos, siège qúaucune liste n'avait encore signalé (5). De plus cinq métropoles furent créées peu de temps après : Bizya, Medeia, Garella, Rhédestos et Callipolis (6). Hexamilion et Tzouroulon sont archevêchés autocéphales (7). Aussi ne faut-il pas s'étonner que sous Andronic III (1328-1341) on retrouve les dix métropoles du règne précédent. Toutefois on peut se demander si ces listes correspondaient bien à la réalité. Quoi qúil en soit, le déclin était proche, en même temps que s'intensifiait la conquête turque. Une liste, qui est peut- être de la fin du xve siècle, ne donne plus, en dehors d'Héraelée, que trois métropoles : Sélymbria, Medeia et Ganos (8). A la même époque, Héraclée a six „évêchés sufïragants : Rhedestos, Panion, Callipolis, Péristatis-Myriophyte (Sarköy et Mûrefte), inconnus jusqúalors dans les Notices, Métrae, Athyra (Büyük-Cekmece), évêché également nouveau (9). Le regroupement de la hiérarchie avait ainsi ramené plusieurs métropoles au rang de simples évêchés et d'autres éparchies avaient vu le jour. Au xvne siècle, on note qúHéraclée, qui avait eu jadis dix-sept sufïragants, n'en possédait plus que cinq (10).

Ответить